L’amour et le vide/عشق و پوچی

Qu’est ce qui fait que tout tient encore debout après ces milliards d’années ? Quels phénomènes, quelles lois permettent-t’ils à l’univers de ne pas s’effondrer sur et en lui-même, saoulé par l’insensé ? Quelle est la colle invisible qui permet à ce vaste ensemble, non seulement de se perpétrer mais en plus d’accélérer sa propagation de plus en plus rapidement désormais nous le savons.

چه چیزی باعث می شود همه چیز بعد از این میلیارد ها سال هنوز هم بایستد؟ چه پدیده هایی ، چه قوانینی اجازه می دهند که جهان به خودی خود فرو نروند ، مستقل از احمق؟ چسب نامرئی چیست که به این مجموعه گسترده اجازه می دهد نه تنها خود را زنده نگه دارد بلکه علاوه بر تسریع در گسترش آن هر چه سریعتر اکنون هم ما آن را می

Sans doute que la poésie persane et hindoue ce matin viendront à ma rescousse pour tenter d’exprimer leur élan mutuel que j’y ai découvert et qui ne cesse de se référer au « bien aimé » ou à la « bien aimée ».

دون شک شعرهای فارسی و هندوو امروز صبح در تلاش برای بیان حرکت متقابل خود را که در آنجا کشف کردم به نجات من می رسند و آن هم همچنان به « محبوب » یا « محبوب » مراجعه می کند.

C’est vers cet invisible ou cet indicible que la poésie chemine pour tenter de nous aider à voir et à entendre ce que nous n’avons pas le temps de regarder et d’écouter dans nos quotidiens agités.

به سمت این نامرئی یا غیرقابل توصیف است که شعر سعی می کند به ما کمک کند تا آنچه را که در زندگی روزمره زندگی خود نداریم ببینیم و به آن گوش می دهیم به ما کمک کند.

Il y a toujours cette flèche lancée vers le vide infinie, semblable peut-être à celles de Cupidon, où au trait décoché par l’archer dans l’art chevaleresque et zen, cette flèche qui ne désire pas, cette flèche qui n’est qu’intention pure débarrassée de toute scorie de possession.

همیشه این پیکان به سمت پوچی بی نهایت پرتاب می شود ، مشابه با کوپید ، جایی که خط از کماندار در هنر جوانمردی و ذن هنر بازرسی می کند ، این پیکان که آرزو نمی کند ، این پیکان که نیست. این نیت خالص از شر همه شراره تملک خلاص می شود

Tous et mon bon ami ( virtuel mais quelle importance ici ) Maître Eckhart ne me contredira pas, parle de ce vide à creuser dans le vide pour en fabriquer une coupe.

همه و دوست خوب من (مجازی اما در اینجا چه اهمیتی دارد) استاد اچارت با من متناقض نخواهد بود ، در مورد این خلأ صحبت کنید تا در خلاء حفر شود تا یک فنجان بسازد.

Rabinadrath Tagore parle d’une offrande

Rabinadrath Tagore از یک پیشنهاد صحبت می کند

Omar Khayyam d’un verre de vin et de l’ivresse

عمر خیام با یک لیوان شراب و مست

Il y a tant de voies pour atteindre au cœur du vide, mais seuls quelques poètes seulement savent l’évoquer.

راه های بسیاری برای رسیدن به قلب خالی وجود دارد ، اما تنها معدود شاعران می دانند چگونه آن را برانگیزند.

Au cœur du vide qu’y a t’il donc de si secret qu’il faille toujours une forme d’hermétisme pour l’énoncer ?


در قلب خلأ ، چه چیزی چنان پنهانی است که همیشه برای بیان آن ، شکلی از هرمتیسم به خود می گیرد؟

N’est ce pas l’amour ? N’est ce pas le vide qui n’est pas vide mais au contraire rond et plein comme une note blanche, le même exactement que nous ne savons jamais vraiment dire lorsque nous l’éprouvons au plus profond de nous et qui se manifeste par tant de maladresses ?

این عشق نیست؟ آیا این پوستی خالی نیست بلکه برعکس دور و پر مانند یک یادداشت سفید است ، دقیقاً همان موردی است که ما هرگز نمی دانیم چگونه بگوییم وقتی آن را در اعماق خود تجربه می کنیم و آنقدر تجلی می یابد. دست و پا چلفتی؟

C’est pour cela que je ne cesse de dire que pour peindre il faut délaisser la ruse et l’habileté et s’attacher à toutes nos maladresses. Sans doute est ce seulement pour me convaincre moi-même plus que quiconque. Et si un seul en est convaincu, rien cette fois n’échappera à la destruction. Sodome et Gomorrhe tombent régulièrement et ceux qui se retournent se changent en sel.

به همین دلیل است که من می گویم برای نقاشی ، باید حیله گری و مهارت را رها کنید و به همه ظرافت های ما متصل شوید. بدون شک فقط متقاعد کردن خودم بیش از هر کس است. و اگر فقط یکی قانع شود ، هیچ وقت این بار از نابودی فرار نمی کند. سدوم و گوموره مرتباً سقوط می کنند و کسانی که می چرخند به نمک می چرخند.

Se changer en sel n’est peut-être pas si mal, se retrouver pétrifié, englué intimement dans l’ambre et le sodium laissés par ces amas, ces amalgames que nous avons aimés pour une portion de notre future éternité.

تغییر در نمک شاید چندان هم بد نباشد ، پیدا کردن خود را ذلیل و قاطع ، در کهربا و سدیم به جا مانده از این خوشه ها گیر کرده ، این آمالگام ها که ما برای بخشی از ابدیت آینده خود دوست داشتیم.

Les commentaires sont fermés.

Propulsé par WordPress.com.

Retour en haut ↑

%d blogueurs aiment cette page :